Poeci Dzieciom

W Pojałowicach odbył  się powiatowy konkurs recytatorski pod hasłem „Poeci Dzieciom”

Kamila Sroga z kl. II zdobyła II miejsce recytując wiersz pt. „Spóźniony Słowik” Juliana Tuwima

Dzień Ekologiczny

Z okazji Dnia Ziemi został zorganizowany szkolny apel poprowadzony przez uczniów klasy V. Uczniowie przygotowali przedstawienie ekologiczne pt.” Zielony kapturek – bajka z Eko-morałem” związane z tematyką tegorocznych obchodów Dnia Ziemi. Uczniowie omówili min.  zasady segregacji odpadów i skutki spowodowane zanieczyszczeniem środowiska oraz przykłady codziennych działań każdego z nas na rzecz ochrony przyrody. Wyłoniono również zwycięzców w kolejnej edycji szkolnego konkursu ekologicznego organizowanego dla klas  I – III.

W szkole zakwitły żonkile

19 kwietnia obchodziliśmy 75  rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim. Z tej okazji w naszej szkole klasa V pod kierunkiem Pani Michaliny Ławik przygotowała widowisko słowno – muzyczne upamiętniające  wydarzenia z 1943 roku. Uczniowie klasy V przypomnieli też w akademii postać Ireny Sendlerowej, działaczki, która uratowała tysiące żydowskich dzieci wyrabiając im fałszywe dokumenty na polskie nazwiska a prawdziwe zapiski o ich tożsamości zakopując w słoikach, by mogli później odkryć swoje pochodzenie.
Do uczestniczenia w akademii szkolnej na sali gimnastycznej, ze względu na powagę tematu wojennego, zaproszone były klasy od IV do VII. Klasa V rozdała Nauczycielom i zaproszonym Gościom przypinki z żonkilami (symbolem wybuchu powstania) oraz  uczciła pamięć powstańców piosenkami i wierszami pod wspólnym hasłem „Łączy nas pamięć”.

OSTATNIE POŻEGNANIE

„Odeszłaś cicho, bez słów pożegnania

jakbyś nie chciała swym odejściem smucić…

jakbyś wierzyła w godzinę rozstania,

że masz niebawem z dobrą wieścią wrócić”

W imieniu dyrektora, nauczycieli, pracowników szkoły, uczniów i rodziców pragniemy podziękować Ci Aniu za wspólne lata z Tobą.

Spotkaliśmy się przepełnieni bólem i żałobą całą społecznością Szkoły Podstawowej  w Bukowskiej Woli aby towarzyszyć w  ostatniej drodze, naszej najdroższej przyjaciółce, koleżance, współpracownicy, nieocenionej zastępcy dyrektora, najukochańszej nauczycielce
i oddanej wychowawczyni kilku pokoleń młodzieży. Jesteśmy tutaj z najszczerszej potrzeby serca, aby podziękować Tobie za 26 lat wspólnej wyprawy przez lekcje i przerwy, Rady Pedagogiczne, wywiadówki w murach naszej szkoły i poza nią. Twoja postawą pokazałaś nam, że można połączyć ogromną wiedzę i kompetencje, z pokorą, sprawiedliwością i życzliwością. Swój autorytet budowałaś mądrością, siłą spokoju, szacunkiem dla każdego człowieka. Przekazałaś swoim uczniom wiedzę o języku polskim, wkładając w to duszę i serce. Swoim przykładem wpoiłaś im wartości najwyższe. Będą je nieść przez życie w umysłach
i sercach wraz z pamięcią o Tobie.

Nigdy nie stawiałaś siebie na pierwszym miejscu ale wciąż przecierałaś nam drogę, zawsze krok przed nami, aby przemyśleć, doradzić, zbadać, przygotować, podzielić sprawiedliwie. Aby nigdy nie zawieść koleżanki, ucznia, rodzica.

Także w podróż do wieczności wyruszyłaś pierwsza, pozostawiając nas błądzących
w bólu i rozpaczy… lecz cytując za Twoim ulubionym księdzem Twardowskim, „ można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem”.
Wierzymy, ze będziesz tam na nas czekać
z nieodłącznym uśmiechem, spokojem
i serdecznością, a my bez lęku i trwogi wyciągniemy do Ciebie dłonie aby się przywitać jak na kolejnej konferencji, lekcji języka polskiego, zebraniu z rodzicami. Dlatego nasza najdroższa Aniu mówimy Tobie do zobaczenia , będziesz żyć w naszych myślach, wspomnieniach, sercach i pamięci.

 

Za Twoim pogrzebem dziś idziemy społem,

całą szkolną społecznością, jak za Stróżem Aniołem

Przyjaciele Twoi, którzy ze łzą w oku

wspominają dni, Kiedy, krok po kroku

z Tobą – do upragnionego podążali celu

Boś nam sercu bliska, nie -że tak wypada,

Pamięci wątki czyny Twe rozprzędą

Co jak nitka blada

Dopłynie cicho do Tronu Bożego

Nigdyś w sobie nie miała złota ukochania

Złoto było po to, aby do zmagania

pomagać ludziom, by mieli na życia potrzeby

Pracowałaś na chleb swój , by rozdawać chleby”.

 

 

Z wielkim żalem i smutkiem zawiadamiamy, że 12 kwietnia – niespodziewanie – zmarła nasza koleżanka, przyjaciółka i wspaniała nauczycielka języka polskiego – Ania Stawiarska

Pracowała w naszej szkole od 1991 roku. Odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Krzyżem 3 Dywizji Strzelców Karpackich.

Wzór wiedzy, rzetelności, wierności i pogody ducha; Nauczycielka, której nieopisanie wiele zawdzięczają Szkoła, nauczyciele, uczniowie.

Pogrzeb poprzedzony Mszą Św. żałobną, odbędzie się 16.03.2018 r. na cmentarzu parafialnym w Miechowie o godzinie 13:00.